Hava savunma bataryalarının alçak irtifadaki açığını kapatmak amacıyla devreye alınan hidrojen dolu binlerce baraj balonu, dalış yapan savaş uçaklarının kente girişini fiziki olarak kilitledi. Çelik kablolarla yere sabitlenen bu savunma ağı, pilotların alçalarak hedef gözetmesini önledi ve taarruzların etkisini büyük ölçüde kırdı.
GÖRÜNMEZ ÇELİK KABLOLAR UÇAKLARI NASIL PARÇALIYORDU?
Savunma mekanizmasının ana tahrip gücü, balonların devasa gövdelerinden ziyade onları yeryüzüne bağlayan yüksek mukavemetli gergin çelik halatlardan sağlandı. Saatte 400 kilometre hızla kente doğru pike yapan bombardıman uçaklarının kanatları neredeyse görünmez olan bu çelik kablolara temas ettiği anda kesici bir dirençle karşılaştı. Gergin kablolar, hava araçlarının kanatlarını gövdesinden anında kopararak uçakların düşmesine yol açtı.
PİLOTLARIN HEDEF ALMA TAKTİĞİ NASIL BOZULDU?
Kabloların yarattığı fiziki yıkım nedeniyle saldırı filoları alçak irtifa uçuşlarını durdurmak zorunda kaldı. Kente yaklaşamayan ve kablo ağına çarpmaktan çekinen pilotlar, mühimmatlarını çok daha yüksek irtifadan rastgele bırakmak durumunda kalarak hedef odaklı vuruş hassasiyetini bütünüyle kaybetti.
Her biri bir kamyon büyüklüğünde olan ve hidrojen gazıyla şişirilen zeplin benzeri yapılar, stratejik merkezlerin üzerinde aşılması güç bir hava kalkanı kurdu. Uçaksavarların kör kaldığı irtifa aralığını kapatan bu sistem, savaş süresince kentsel yerleşimlerin ve sanayi altyapısının doğrudan imha edilmesinin önüne geçti.
